Showing posts with label සුහඳ මිතුරන් අතර ගෙවුණු දින... Show all posts
Showing posts with label සුහඳ මිතුරන් අතර ගෙවුණු දින... Show all posts

Tuesday, April 21, 2015

සයිබර් ලෝකයේ මිතුරු හමුව...

                  කලින් පෝස්ට් ඒකෙ දැම්මනේ මගේ අවුරුදු අත්දැකීම් ටිකක්.. ඒ කිව්වේ ඒවායින් අංශු මාත්‍රයක් වගේ තමා.. ඔන්න මේ පෝස්ට් ඒකත් අවුරුදු කතාවක්... ඒ කිව්වේ අපේ මේ බ්ලොග් කරුවන්ගේ සයිබර් සැණකෙළියට ගියානේ මම.. මේ ඒක ගැන... හැබැයි මෙතන වැඩක් තියනවා.. ඒ කිව්වේ අර එක ගලෙන් කුරුල්ලෝ දෙන්නෙක් නෙවේ, තුන් දෙනෙක්ම නෙලාගත්තා..
     මෙදා පාර ඔන්න බ්ලොග් ගෙට් එකට යන්න උදේ මාතර කෝච්චියට සෙට් උනා අපේ රන්දුනු යසරංග අයියත්.. එතුමා එක්ක මාතර කෝච්චියෙන් පිටත් වෙලා ගිය තැන ඉඳල, මෙන්න ෆොටෝ වලින් කතාව...


මාතර දුම්රියෙන් වැල්ලවත්ත බලා... මේ ගමන නම් ආවේ කොයි වෙලේ එන්ජිම හිටීද කියල බයේ..

කස්ටිය සූදානම් වෙන අතරේ මම ඔය අහු වෙච්ච ගැජට් කෑලි ටික පොඩ්ඩක් බැලුවා...

මෙන්න ඒ අස්සේ වලියක්....
    කොහොමින් කොහොම හරි, 8ට පටන් ගන්නවා කියල තිබිල, 9ට කිට්ටු කරලා ඔන්න පටන් ගත්තා.. මේ ඇවිල්ල පහන් පත්තු කරපු වෙලාව..
පහනට ගිනි තබන කවුෂි අක්කා....

දැල්වූ පහන්- දළු ලා වැඩේවා..!

බ්ලොග් කරණය නම් තත්වයට හේතු වන වෛද්‍යවිද්‍යාත්මක තත්වයන් ගැන හරබර දේශනයක් සමගින් වැඩ ඇරඹීම....
 ඔය දේශනා, පොල්තෙල් පහන් දැල්වීම් අනංමනං වලින් ඉවරලා ඔන්න මයික් එක අතට ගත්ත ජනරඟ අයියයි දුලාන් අයියයි අපිව කෙලින්ම තරඟ වලට කැඳෙව්වා.. උදේට කෑවෙත් 3.30ට.. සෑහෙන බඩගින්නකින් හිටියත් ධාවන තරඟෙට බඩ ගෑවා.. ඒකත් ඉවරලා එන ගමන් වැටක් උඩ ඉන්න මාරයා තුමා සමග සිහිනයා හම්බුනා.. ඔන්න ගැහුවා ෆොටෝ එකක්...

සිහිනයා, මාරයා සමග අඟහරුවා...

දිනයේ මයික් ටයිසන් වූ දුලාන් අයියා, රසික අයියාගේ තොරතුරු විචාරමින්...

මීළඟට තිබ්බේ අලියට ඇහැ තැබීම.. මේ ඇවිල්ල අපේ රසික අයියා ඇසුත් වහගෙනම අලියට ඇහැ තියන්න ගිය ඓතිහාසික දර්ශනය...

අඟහරු ඩී ජේ....

මේ ඇවිල්ලා තොප්පි දමාගැනීමේ තරඟයේ උණුසුම් අවස්තාවක්...

තොප්පිය පාස් කිරීමේ තරඟයේ අවසාන තරඟ කාරියන් දෙදෙනා... මෙයින් එක්කෙනෙක් අපේ බස්සි...
 ඒ මේ තරඟ ටිකක් ඉවර උනා.. කනයාට මුට්ටියෙන් ගැසීම.... ආ වැරදුනා කණා මුට්ටියට ගැසීම එහෙමත් ඉවර වෙලා, ඔන්න පොඩි බ්‍රේක් එකක් ගන්න අපි ටික වාඩි උනා.. වාඩි උනා කිව්වට ඉතිං, ඒ වෙලාවේ කරෙත් ෆොටෝ ගහපු එක තමා... මේ එයින් ටිකක්..
 
රන්දුනු අයියා, නිල්මිණි අක්කා සමග මම තුමා.. ආ තව එක්කෙනෙකුත් ඉන්නවා...

ඔය අතරේම අනික් පැත්තෙන් හඳුනාගැනීමේ පෙරෙට්ටුවක් (වගේ එකක්) තිබ්බා.. මේ අපේ වැප් අයියා තමා හඳුන්වාදීපු අවස්තාව..

මෙයත් ඇවිත් හිටියේ... මම හිතන්නේ කපුටා.කොම් එකෙන් වෙන්න ඇති...
        දිවා ආහාරය පොඩ්ඩක් පරක්කු උනා. ඉතිං අපි ඔය වටේ ඇවිද ඇවිද දන්නා, නොදන්නා, අලුත්, පරණ අයත් එක්ක කයිය ගගහ ඒ වෙලාව ගෙවල දැම්මා.
බඩගිනි චැට් එක...

මේ තියන්නේ මේ පාර ටිකට් එක.. මම නම් වෙජිටබල් ඈ....

මේ ඔබ අමතන්නේ අඟහරු සිට පැමිණි අඟහරුවාය....
             දිවා ආහාරයට පස්සේ ඔන්න පටන් ගත්තා ජනකවි ගායනා.. මම තුමාත් කවි දෙකක් ඇද බෑවා...
ජනකවි ගායනා තරඟයේ හොඳම අංගය ඉදිරිපත් කලේ මෙතුමා තමයි. ඒ ඇවිල්ලා අටුවා සීපද.. මමත් ඇහුවෙත් එදාමයි.

ඒ මේ ඔක්කොම ඉවරලා 3.30ට විතර කට්ටිය සෙට් උනා සමූහ සේයාරුවට.
      සමූහ සේයාරුවෙන් පස්සේ මම හැමෝටම වගේ කියලා එතනින් පිටත් වෙලා ආවා.. ඒ තව වැඩකට. අර උඩින්ම මම දාල තියන්නේ එක ගලින් කුරුල්ලෝ තුන් දෙනෙක් කියලා.. මේ තමා එයින් එකක්.. ඒ කිව්වේ අපේ ෆේස්බුක් ඒකෙ දුම්රිය ලෝලී  මිතුරන්ගේ සුහඳ හමුවක්.. ආය ඉතිං හෝරා එක හමාරක් වගේ උනත් නියමෙටම ගියා ඒක නම්.... 
ඔය ඉන්නේ යකඩ යක්කු ටික..
       ඒ වැඩ ඉවර වෙලා ඔන්න මහා වර්ෂාවකටත් අහු වෙලා ඒ මැදින්ම තූර්ය අයියලාගේ ගෙදරට සැපත් උනා.. ඇවිල්ල නාල කාල එහෙම එදා දවසේ කටයුතු නිමා කරා.. එන අතරමග කෑලි ගැලවෙච්ච ඉයර්ෆෝන් ඒකත් තූර්ය අයියලාගේ ගෙදරදී හදාගත්තා..

      ඊළඟ දවසේ, මම කියපු තුන් වෙනි වැඩේ- ඒ කියන්නේ බදුල්ලට යන 1007 කියන දුම්රියේ නුවර එන එක කරන්න විදියක් බැලුවා.. උදේම ආව දෙහිවලට, එතනින් මරදානට. ඔබතුමන්ලාට කියන්න පිංවතුනි, මම මරදානට එද්දී මීට කලින් නුවරට යන කෝච්චියත් එතන. ඒකෙ නගින්න ඕනේ තරම් හැකියාව තිබ්බත්, මට ඕනේ උනා 1007 එක්කම ආපහු එන්න. ඉතිං පොප්කෝන් පැකට් දෙකයි, ජින්ජර් බියර් එකයි අරගෙන ගියා ප්ලැට්ෆෝම් ඒකෙ කොනටම. බලං ඉඳලා, ඔන්න ආවා සෙට් එක. නැගල ඉතිං වාඩි වෙලා, ෂෝයි එකට ගෙදර ආවා එක්ස්ප්‍රස් ඒකෙ...
අංක 1007 දරණ සීග්‍රඝාමී දුම්රියෙන් ගෙදර බලා....
විශේෂ ස්තූතිය-
* බ්ලොග් අවකාශයේ මිතුරෝ සංවිධායක මණ්ඩලයට,
* මා සමග වචනයක් හෝ කතා කල හිතවත් බ්ලොග් කරුවන්ට,
* ගයන්ත සමරදිවාකර, තූර්ය ඔවිටිපාන, නිපුන දොඩන්තැන්න, ගෙහාන් චන්දික, ලහිරු කන්නංගර, සහන් ජයසූරිය  ඇතුළු මිතුරන්ට....

Monday, April 21, 2014

සයිබර් ලෝක වැසියන්ගේ අවුරුදු උළෙල..


                                 
               ගිය අවුරුද්දේ බීච් පාටියට ගියායින් පස්සේ බ්ලොග් ලියන/ කියවන ගොඩ දෙනෙක් අඳුරගෙන, කතාබහ කරලා, යාලු මිත්‍රකම් ඇති කරගත්තා. ඒ අයගෙන් සමහරක් දෙනෙකුට නම් මාව අමතක වෙලා ගියේ අමතක වීම ලෝක ස්වභාවය බව පසක් කරමින්... එහෙම උනත්, ඒ අතරින් මගෙත් එක්ක හිටි කට්ටිය මේ පාර අවුරුදු උත්සවේ ලං වෙනකොටම වගේ මට මැසේජ් කරලා, කතා කරලා ඇහුවේ, "එනවා නේද අවුරුදු උත්සවේට? වරෙන් බන් උඹට පීරිසිය දාන්න තැනක් දෙන්නම්, මල්ලි එනවා නේද මේ පාරත්? අඩෝ අවුරුදු උත්සවේට යනවද? සයිබර් ෆෙස්ටිවල් යන්නේ මොකේද? මල්ලි කොහොමද යන්නේ?" ඔන්න ඔය වගේ ඒවා තමා.. මගේ හිතෙත් ආපහු අර බීච් පාටියේ වගේ සොඳුරු හෝරා කිහිපයක් ගත කරන්න තිබ්බ ආසාව ඉතින් මේ ආපු පණිවිඩ එක්ක නතර කරන්න බැරි උනා.. ඒ නිසා,, මමත් ඔන්න ඔහේ කියල ෆෝම් එක පුරවල, මගේ සහභාගීත්වය ස්ථිර කරා.. මේ පාර මට ලැබුනේ අංක 30. ඉතින් ඒ මේ ඔක්කොමත් එක්ක, මේ පාර සයිබර් ගෙට් එක පැලවත්ත බුද්ධදාස ක්‍රීඩාංගනයේ, ඕෂනික් ගේම්ස් අනුග්‍රාහයෙන්, බ්ලොග් අවකාශයේ මිතුරෝ සංවිධායකත්වයෙන්, උත්කර්ෂවත් ලෙස පැවැත්වුනා..
                                  ඒ සඳහා යාමට මමත්, පේරාදෙණියෙන් උදේ 5.20ට මාතර බලා පිටත් වන අංක 40 දුම්රියට නැග පා පුවරුවක් වෙන් කරගත්තා.. මගෙත් එක්ක යන්න එනවා කියපු කස්ටිය නම් අන්තිම මොහොතේදී හැලුනා.. ඒකනම් මට ප්‍රශ්නයක් උනේ නෑ..  ගිය පාර නම් ආපු දුම්රියෙන්ම අදාළ ස්ථානයට යන්න හැකි උනත්, මේ පාර මම මරදානෙන් බැහැල, කැළණි වැලි මාර්ගයේ ධාවනය වන දුම්රියෙන් කෝට්ටේ පාර දුම්රිය ස්ථානයට ගොස්, එතනින් අංක 174 බස් රථයකින් අදාළ ස්ථානයට ලඟා උනා..
             
මාතර දුම්රියෙන් මරදාන බලා..
මේ මගදී හම්බුන එක්කෙනෙක්.. මේ තමා ලංකාවේ ඉංජිනේරු මහතෙක්ගේ සංකල්පයකට අනුව බිහිවෙච්ච රේල් බස් රථය. හම්බුනේ පොල්ගහවෙල මංසන්ධියේදී.

පිටිය තුලට ආවත් වැරදීමක්දෝ යන හැගීම හොල්මන් කලේ වරක් දෙවරක් නොවෙයි. මා සමගම අවංක හොරා ඇතුළු පිරිසත් පිටියට ආවා. කෙසේ හෝ අපේ සසිඳු තුමා ටිකට් කඩා රෙජිස්ටර් කරන අයුරු දුටු විට සියලු සැක පහව ගියා..
                                                                                     
වැරදි තැනටද ආවේ කියලත් හිතුනා...



ටිකට් කඩන කස්ටිය.
          මෙවර කලින් රෙජිස්ටර් වන අයට තිළිණයක් ලෙස ටී ෂර්ට් එකක් ලබා දීමට පියවර ගෙන තිබුනා.. මා ගිය වර හඳුනාගත් බ්ලොග් අවකාශයේ මිතුරියක වන චතු අක්කා විසින් මට එය ලබා දුන්නා. එයත් රැගෙන ඇඳගැනීටම ක්‍රීඩාගාරය වෙත යන අතරතුර මා දුටුවේ ලහි ලහියේ සූදානම් වෙන උත්සව භූමියයි.. මේ අතර පිළිගැනීම් කිහිපයකුත් ලැබුනා..
          ඇඳගෙන ආ පසු එකිනෙකා හා කතා කරමින් සිටින විට පොල් තෙල් පහන දැල්වීමේ අවස්තාව එළඹුනා. එයද සෙයාරූ ගත කරා. එයින් පසු එළඹියේ තරඟ සඳහා අවස්ථාවයි.. උදේට මුකුත් නොකාම දුම්රියේ හිටගෙන ආ බැවින් ඇඟට මහන්සියක් දැනුනත් දුම්රිය පසුපස දුවා දීර්ඝ පළපුරුද්දක් ඇති බැවින් ධාවන තරඟයට සහභාගී උවත්, එය 4වන ස්ථානයෙන් නිමා කිරීමෙන් මගේ තරඟ සහභාගීත්වය නතර උනා.
  
පොල්තෙල් පහන් දල්වා උත්සවය ආරම්භ කිරීම..

කාන්තා මීටර් සීය.. තව තත්පර පහක් පරක්කු උනා නම් තරඟය අලවංගු කරන්න වෙනවා..

බනිස් කෑම සඳහා පෙළ සෑදී සිටි අය බනිස් අතරින් මගේ කැමරාවේ සටහන් වූ අයුරු.. පසුව පැමිණි ක්‍රීඩිකාවන් කිහිපදෙනෙක් විසින් ඉදිරිපෙළ අල්ලාගෙන සිටි අයුරු.

කකුල් 4 කකුල් 3 කරගෙන දිවීම..

මා බ්ලොග් අවකාශයට ඇද තබාගැනීම සඳහා මුල් වූ එක් බ්ලොගයක් වන සුප්‍රසිද්ධ කතන්දර බ්ලොග් අඩවිය පවත්වාගෙන යන රසික සූරියආරච්චි මහතා.. ඔහු විසින් රචිත කෘතියක්ද මට පිළිගැන්වීය... 

සමූහ සේයාරුව.. ගිය පාර එකටත් ඉන්න බැරි වෙච්ච එකේ මේ පාර එකටවත් හිටි එක වටිනවා..

සීනියර් උදවිය..

ගහගන්න කලින් කතා බහ..

කොට්ට පොරයේ උණුසුම් අවස්තාවක්...

මා තුන් වෙනියට කියවූ බ්ලොග් අඩවිය සහ, වැඩියෙන්ම බැලූ බ්ලොග් අඩවි දෙකෙන් එකක් වන මාරයාගේ හෝරාව ලියන මාරයා සමග සේයාරුවක් ගැනීම දුර්ලභ අවස්තාව..

කවදත් කොතනත් කැමරාව බෙල්ලේ- සිනහ සාගරේ තියරියෙන් ඉන්නා වෙනි අයියා..

මේත් ඉන්නේ සීනියර් කස්ටියක්.. හම්මෝ මෙයාල එක්ක ජායාරූපයක් ගන්න ලැබීමත් සතුටක්.. මෙතනින් මතක තරියාගේ කෙරුවාව ලියන තරියා, දෙවාගේ අඩවිය ලියන දේවා, අපේ රජා, මමතුමා, හිරු අක්කා..

මගෙත් එක්ක හැමදාම වගේ හිටිය කුරුටු ගෑ ගී පොතේ දිලිනි අක්කා සහ හේමමාලි අක්කා..

මේ දෙන්න (මාරයා සහ හිරු අක්කා)  නැත්තම් අද අඟහරු අඩවිය කියල බ්ලොග් එකක් නෑ.. ඇත්තෙන්ම මෙතෙන්ට තව තුන් දෙනෙක් අඩුයි. ඒ තමා අඟුරු නොකා.. බ්ලොග් එක කරපු චන්දික අයියා, පොඩි කුමාරිහාමි, සහ රසික සූරියආරච්චි මහතා. ඔයාල පස් දෙනාම එකට තියල සේයාරුවක් කවදා හරි ගන්න ලැබේවා!

කොට්ටපොර ආදී ක්‍රීඩා මදකට නතර කලේ දැඩි රස්නය නිසායි. ඒ අතරතුර ක්‍රීඩාගාරය අසලට සහා නිවේදන කටයුතු සිදු වූ ස්ථානයට රැස් වූ අප සැම දිවා භෝජනය ලැබෙන තුරු හැමදාම නොකෙරෙන, එම නිසාම ඉතා සොඳුරු වූ කතාබහක් සඳහා වාඩි උනා..





මාර කතාබහක් අතරතුර ගන්නා ලැබූ සේයාරුවකි..

මෙදා සැරේ ටිකට්ටුව..

පෘතුවියේ ඉද්දි ඉන්න තැනින් ඇරෙන්න හොඳ කෑම එකක් ලැබෙන්නේ එහෙමත් වෙලාවක. එවයෙනුත් තමන් කැමති, තමන්ට කැමති පිරිසක් එක්ක ඒ කෑම එක කන්න ලැබෙන්නේ ඉතාම කලාතුරකින්.. මේ එයින් එක අවස්තාවක්..

චතු අක්කා, මම තුමා සහ රෙප් මහත්තයා...

කට්ටිය දෙහි ගෙඩි හැන්දේ අරගෙන එන ගමන්..

       ඔන්න ඉතින් මේ ඔක්කොම අස්සේ කාලයත් හෙමි හෙමින් ගෙවිලා ගිහිල්ල මේසොඳුරු උත්සවයට සමු දෙන්න මට වෙලාව ආවා.. අකමැත්තෙන් උනත් ඒ සොඳුරු මිතුරු මිතුරියන්ට සමුදීලා මම අපේ සොරෝ සහ නිශා අක්කා සමග ආපහු එන්න පිටත් උනා.. එතනින් එලියට ඇවිල්ලා 171 බස් එකක නැගල කොටුවට ආවා.. ඒ එද්දී ජීවිතේ පලවෙනි වතාවට මම පොකට් ගැසීමක ඉලක්ක කරුවෙක් උනා.. ඒ නමුත්, මගේ පෙර වාසනාවකට හෝ මම අන්සතු දෙයක් නොගෙන ඇති නිසාවෙන් හෝ,මුදල් ස්වල්පයක් හැරෙන්නට වැදගත් සියල්ල සමග මුදල් පසුම්බිය නැවත මා අත පත් උනා.. ඒ මේ සියල්ලෙන් අනතුරුව කොළඹ කොටුවෙන් මහනුවර බලා පැමිණෙන අංක 35 (සෙංකඩගල මැණිකේ) දුම්රියෙන් මා ආපසු ගෙදර පැමිණියා.. මා සමග පේරාදෙණිය දක්වා නිශා අක්කාද පැමිණියා. 
සෙන්කඩගල මැණිකේ දුම්රියෙන් ආපසු ගෙදර බලා..
         ඒ එන ගමන් හමු වූ දුම්රිය ආදිය සෙයාරූ ගත කලත්, අඳුර නිසා ඒවායේ නම් ගත යුත්තක් නෑ... ඒ කෙසේ වෙතත් ඉහල කෝට්ටේ දුම්රිය ස්ථානයේ සිදු වූ ටැබ්ලට් යන්ත්‍ර ක්‍රියා විරහිත වීමේ සුළු ප්‍රමාදය හැරෙන්නට වෙන කිසිම උපද්‍රවයකින් තොරව මා රාත්‍රී 8.30 වන විට නිවසට ලඟා උනා..
මේ තියන්නේ දෙමටගොඩ ධාවනාගාරයේ හැරවුම් මේසය.. ඈතින් පෙනෙන්නේ කැළණි මිටියාවත් දුම්රිය මාර්ගය පටු ආමානයේ වූ අවදියේ එහි ධාවනය වූ වාෂ්ප රේල් කාර් රථය (ලෝකයේම ඉතිරිව ඇති එකම එක) හා N1 ධාවන පන්තියට අයත් එන්ජිමක්..


උත්සවයේ කටයුතු හමාරකොට අවසානයටම නිවස බලා ආ කිහිපදෙනාගෙන් එක්කෙනෙක් ලෙස මා මෙසේ ගමන නිම කලේ අත්දැකීම් සහ නව මිතුරන් රාශියක් ලබාගෙන.. එවැනි උත්සවයක් සංවිධානය කිරීම පිලිබඳ සංවිධායක මණ්ඩලයට සහ සියලු දෙනාට ස්තුතිවන්ත වන අතර, නැවතත් මෙවැනිම සොඳුරු දිනයක මුණ ගැසීමේ බලාපොරොත්තු සහිතව ජීවිතයේ ගෙවුනු එක් සොඳුරු හෝරා කිහිපයක් පිලිබඳ මේ සටහන මෙසේ අවසන් කරනවා...

Wednesday, December 25, 2013

ජීවිතයේ ගෙවී ගිය සොඳුරුතම හොරා කිහිපයක ආවර්ජනය...



මේ වසරේ සුහඳ හමුව වෙනුවෙන් නිර්මාණය වූ ලෝගෝව..

         අතත්‍ය සයිබර් අවකාශයේ අකුරු කරන සිය ගානක් වූ මිනිසුන් මොනිටර් වලින් සහ යතුරුපුවරු වලින් ඔවුනොවුන් හඳුනාගෙන කතා බහ කරගැනීම බොහෝ කලක පටන් සිදු විය.. නමුත් ඒ සම්බන්දතා තත්‍ය ලෝකයට ගෙන ආ විට එය සුන්දර දවසක කතාවක් ලෙස සිතේ නොමැකෙන සටහනක් තබයි.. ඒ බව දත් පැරණි බ්ලොග් කරුවන් කිහිප දෙනෙක් එකතු වී සිංහල බ්ලොග් කරුවන්ගේ හමුවක් වාර්ෂිකව සංවිධානය කළහ.. වසරින් වසර පැවත ආ ඒ සුහඳ හමුව මෙවර ගල්කිස්ස ජෝ ජෝ’ස් ප්ලේස් හිදී වෙරල අද්දර සාදයක් ලෙසින් පැවැත්වීමට සියලු කටයුතු ලහි ලහියේ සූදානම් විය..
සීතල උඳුවප් මහේ 21 වෙනි සෙනසුරාදා දිනය ලෙස තීන්දු විය.. පිලිගැනීමේ ලිපි බෙදා හැරුණි..

     
කිව්ව විදියටම සොඳුරු සාදයක් උනා.. ඇත්තෙන්ම මම ගිය සුන්දරම එක..



             මෙවර හමුවට බොහෝ කලකට පෙරම නලීන් දිල්රුක්ෂ මහතා මට ආරාධනා කර තිබුණු අතර, ගල්කිස්සේ කියූ බැවින් සිත වෙව්ලමින් පැවතුනි... නමුත්, මුහුණු පොතේ හමු වූ ලබැඳි මිතුරන් බොහෝ දෙනෙකුත් සහභාගී වන බවට පැවසු නිසා, ඕනේ ඇටි කෙහෙලක් කියා මමද ගමන ස්ථිර කලෙමි..
මගේ සාමාජික අංකය ලෙස 118 ස්ථිර විය.. පිළිගැනීමේ ඊය මද පමාවකින් පසු ලැබුණි.. ඉතින් මේ ලෙස, ජීවිතයේ මා සහභාගී වූ හොඳම සාදයට යාමට මග පෑදුනි...
                         
මාතර දුම්රියෙන් ගල්කිස්ස බලා...
                                   
ඔන්න පෝට් එක.. ඔය එන්නේ ගාලු කුමාරි..


             මේ ලෙසින් මට ආරාධනාව පැමිණි අතර, උදේ පාන්දර මාතර දුම්රියෙන් යාමට යෙහෙලියක් සහ යහළුවන් දෙදෙනෙක් එන බව කියූහ. නමුත් අවසානයේ ඔවුන් කොළඹ බලා කලින් ගිය අතර, මා තනිවම උදේ 5.20 දුම්රියේ පා පුවරුවක් අල්ලාගෙන ගල්කිස්ස බලා ගියෙමි... කොළඹදී කෙරෙන එන්ජින් මාරු වීම් ආදියෙන් අනතුරුව 9 ට දහයක් පමණ තියා ගල්කිස්සට ලඟා වීමි..
නලීන් අයියාට කෝල් එකක් දුන් විට කිව්වේ, “ආ ඔහොම්මම රේල් පාර දිගේ ආපහු එන්න. එතකොට තැන හම්බ වෙයි..” ඉතින් මමත් එහෙම්මම රේල් පාරට බැස ආපහු ගියෙමි.. ඇතුලට යනකොටම උණුසුම් පිළිගැනීමක් නලීන් අයියාගෙන් හා තවත් කිහිපදෙනෙකුගෙන් ලැබුණු අතර, ප්‍රවේශ පත්‍රයද ගෙන ඇතුලට ගොස් කොට කලිසමක් දමා ආවෙමි..

                                        
මා පිළිගත් නලීන් අයියා..
                                    
ප්‍රවේශ පත් නිකුත් කරන මුදියා ඇතුළු පිරිස..

                
ප්‍රවේශ පත්‍රය.. මේකේ කොටසක් කෑවා නේ කස්ටිය..
              එද්දීම දැල් ඇදීමක් සෙට් උන අතර, ඒ වැඩ ඉවර වන විට බෝල ගැසීමට සෙට් විය.. ඒ මේ කටයුතු ඉවර වන විට නලීන් අයියා විසින් අප අමතා කණ්ඩායම් ගත කළේය.. එහි නරි, කුකුලන්, පූසන්, බල්ලන් හා එළුවන් විය. මා නරියෙක් කල පසු අපිට නයි නැටි අල්ලන්න කීවේය.. එම තරඟය අනුශූරයන් ලෙස නිම කල පසු හඳුනාගැනීමේ පෙරෙට්ටුවකට යොමු කළහ.. 
                                     
රජා ඇතුළු අප දැල් අදිමින්..
                                 

නලීන් අයියා වැඩ පටන් ගැනීම..

රජා, සුදීක අයියා, ඇතුළු කණ්ඩායම් නායකයින් පිරිස..
දෑස් බැඳ කණ්ඩායම් ගත කිරීම...
අපිට සෙල්ලම් කරන්න දුන්නේ සිමෙන්ති බෝලයක්!!

හඳුනා ගැනීමේ පෙරෙට්ටුවට රැස් වෙමින්..
   
අඟහරුවා වන මම පැමිණියේ අඟහරු ලෝකයේ සිටයි...
                                             

            එහිදී නම් ඉතා විනෝදජනක සිදු වීම් කිහිපයක්ම වූ අතර, මයික් ගැලවී වැටීම, මඩ ප්‍රහාර එල්ල වීම ආදී නොයෙක් දෑ අවසානයේ සියල්ලන් දැන හඳුනාගතිමු..
එයින් පසුව එළඹියේ දෙවැනි ක්‍රීඩාව සඳහා වෙලාවයි.. එය නම් රිලේ එකකි. දිවගොස් කණුවක් අල්ලාගෙන වට පහක් කැරකී ආපසු විත් ඊළඟ පොරට පහක් දිය යුතුය. මෙය ඉතාම විනෝදජනක වූ අතර, සමහරක් කැරකිල්ල වැඩි වී රෝල් වීමද සිදු වූ අතර, තවත් සමහරක් තව පොඩ්ඩෙන් මාලදිවයිනටම යන්නේය.. ඒක නම් අපි දිනුවෙමු.. ලෙසටම ගේම ගියේය..

      
තරඟ අතරතුර විවේකයක්...

               එය ඉවර වන විට ඇසුනේ කන් පිනා යන අනවුන්ස්මන්ට් එකකි.. එනම් කෑම රේඩි කියාය.. පහල ඉඩ නැත්තම් උඩට යන්න කීවත් අපි කෙලින්ම උඩට ගියෙමු. එතනදී තුන් හතර දෙනෙක්ම සෙට් විය. කෑමෙන් පසුව මඩ සහ මතක සටහන් සඳහා ෆොටෝ එකතු කිරීම ඇරඹුණු අතර, කෑම වැඩි වූ අය නෑමටත් නැටීමටත් පටන් ගත්හ..
                
ජර්මනියේ සිට කඩා පාත් වූ වෙනී අයියා.. :D

                                          
කෑම එකත් ලෙසටම තිබ්බා.. මේ කස්ටිය කෑම කන ගමන් චැට් එකක්.. ඔය දිගෑරල තියන එක මම තුමාගේ..

                                   
මතක සටහන්...
 

කාල ඉවරල ගත්තුවා..

                                                                                                   
ඔය ඉන්නේ සෙට් එකම..
                                            
                                                        

නෙරන්ජි අක්කා..
                                                                     
                                             

මෙතන වෙච්ච විහිලුව නිසා එක්කෙනෙක්ගේ ඇත්ත එලි උනාලු :D

                                                    
          

මෙයාගේ ෆෝන් එක තව පොඩ්ඩෙන් මගේ අතින් අභාවප්‍රාප්ත වෙනවා..

                                                                                            
මේ තව සෙට් එකක්..
                                                                                   
බ්ලොග් කාරියෝ සෙට් එක... ආ එක්කෙනෙක්ගේ අක්ක කෙනෙකුත් ඉන්නවා..
                                                                                     
වොලී බෝල ප්‍රහාරයක් එල්ල වන අවස්තාවකදී ගත් සේයාරුවකි..

කාපුවා බහින්නත් එක්ක නටන්න සෙට් වෙච්ච අය..

මේ අයේෂා අක්කා.. මෙයාට හොඳ නමකුත් කිව්වා ඒ උනාට මෙතන දාන එක හරි නෑ වගේ... :D
               ඔය ඔක්කොම සෙල්ලම් අස්සේ වෙනදා ගෙට්ටු එහෙම තිබ්බම මඩ ලොරි පිටින් අරන් එන රජාගේ කැමරාව සහ රාජකීය ෆෝන් කට්ට අභාවප්‍රාප්ත උනා කියල තමා අඟහරු පැත්තේ ආරංචිය ආවේ.. ඒක නිසාද මන්ද දවස පුරාවට රජා නිකම් දාහට අරන් දහයට දුන්නා වගේ හිටියේ..
මේකේ හම්බවෙච්ච යාළුවො යෙහෙළියෝ හැමෝම වගේ මගේ පලවෙනි ගෙට්ටුව උනත් කිසි වෙනසක් නොදක්වා කතා කරලා හිනා වෙලා විනෝද උනා.. එදා එන්න බැරි වෙච්ච අය ගැන නම් ඇත්තෙන්ම දුකයි.. මම බලන් හිටියා හිරු අක්කවයි මාරයා අයියවයි අඳුරගන්න.. බලමුකෝ අවුරුදු උත්සවේ වත්... ඔය ආපු හැම කෙනෙක්ගෙම නම් මට මතක තිබුනෙත් නෑ.. වෙලාවට මෙන්න මෙතන ඔය ඔක්කොලා ගැනම හොඳ පොස්ට් එකක් තියනවා..
ඔන්න මම ගෙදර ආපු කෝච්චිය- සෙන්කඩගල මැණිකේ- වේදිකාවට එන ගමන්... ඔය ප්ලැට්ෆෝම් එකේ පොර කාපු උන් ඇතුලට නගිනකොට මම මොලේ පාවිච්චි කරලා අනිත් පැත්තට බැහැල නැගල සීට් එකක ඉඳගෙනත් ඉවරයි...
       මේ සියලු විස්තර සහිත වීඩියෝවක් අපේ චන්දන ලියන ආරච්චි මහතා විසින් සාදා යූ ටියුබ් අඩවිය වෙත එක් කිරීමට පියවර ගෙන තිබුණි... එය බැලීම සඳහා මෙතනින් යන්න.. 
          එසේ මෙසේ සියලු ෆන් සහිත හොරා 6ක් අවසානයේ දුකින් උවත් මා හට සෙන්කඩගල මැණිකේ ඇල්ලීමට එතනින් සමු ගැනීමට සිදු විය.. සියල්ලන්ටම වගේ කියා, සෙයාරූ කිහිපයක්ද රැගෙන ආපසු රාත්‍රී 8.30 පමණ වන විට නිවසට පැමිණියෙමි..
ඒ... නැවතත් ඒ සොඳුරු මිනිසුන් හමු වීමේ දැඩි අපේක්ෂාවෙනි....

ඔන්න ඔහේ මමත් එකක් කියල ගත්තා..